پایگاه خبری اقتصادی و تحلیلی نیوزبانک

جستجو

بر اساس تحقیقات دویچه بانک آلمان :

اقتصاد جهان در ۳۰ سال آینده تغییرات جدی ندارد

خبرهای بانکی- بر اساس تحقیقاتی که اخیرا دویچه بانک آلمان انجام داده، دوره اقتصاد کنونی رو به پایان است و در ۳۰ سال آینده تغییرات گسترده ای در اقتصاد جهانی روی خواهد داد.

به گزارش خبرهای بانکی به نقل از ایبِنا، تحقیقاتی که اخیرا دویچه بانک آلمان انجام داده است نشان می دهد، در دوره اقتصاد کنونی که از دهه ۱۹۸۰ میلادی آغاز شد، جهانی شدن روی داد، جمعیت جهان تغییر بسیاری کرد و رشد و بهره وری اقتصادی افزایش یافت. اما این دوره اکنون به پایان خود نزدیک شده است و جهان در آستانه بیش از سه دهه کاهش رشد اقتصادی، سود کمتر، تورم بیشتر، تجارت جهانی رو به کاهش و همچنین تغییر در جمعیت روی کره زمین قرار دارد.

در گزارش دویچه بانک آلمان آمده است: احساس می شود که به پایان یک دوره اقتصادی رسیده ایم. چنین دوره هایی معمولا با نوسانات زیادی همراه هستند. در این دوره مدرن که به نظر می رسد از اوایل دهه ۱۹۸۰ آغاز شد، اقتصاد جهان تحت تأثیر جهانی شدن و تغییرات گسترده جمعیت قرار داشته است. این امر تأثیر عمیقی بر اقتصاد جهانی در سطح خرد و کلان و همچنین عملکرد دارایی ها داشت. اکنون این دوره به پایان رسیده است و اقتصاد و سیاست های پولی همراه آن به زودی دگرگون خواهد شد.در ۳۰ سال گذشته عواملی مثل ورود دوباره چین به اقتصاد جهانی در دهه ۷۰، سقوط اتحادیه جماهیر شوروی و تا حدی آزاد سازی اقتصاد هند موجب شد بیش از یک میلیارد کارگر به بازار کار جهان اضافه شوند.

دویچه بانک خاطر نشان کرده است: این امر همزمان با افزایش کلی نیروی کار در جهان به طور مطلق و همچنین نسبت به جمعیت کل، موجب افزایش کارگران شد. علاوه بر این افزایش درآمدها و در نتیجه افزایش دستمزدها، بهره وری جهانی را افزایش داده است. با وجود این ما اکنون به اوج رسیده ایم و از این به بعد با یک روند نزولی شاهد تغییرات بنیادی در اقتصاد خواهیم بود، از جهانی شدن و گسترش سریع که مشخصه سال های پیش از بحران مالی بود، عبور خواهیم کرد و به سمت ثبات بیشتر و اقتصاد کم هیجان تر پیش خواهیم رفت.

کارشناسان تیم تحقیقاتی دویچه بانک معتقدند: با توجه به تغییرات جمعیت بعید به نظر برسد که نرخ واقعی رشد اقتصادی در دو دهه آینده به دوراه قبل از بحران بازگردد. بدیهی است اگر افزایش پایدار بهره وری وجود داشته باشد، می توان خوش بینانه تر به این مسئله نگاه کرد. در این مرحله نمی توان گفت چنین افزایشی از کجا ناشی خواهد شد اما حتی در این صورت هم به دلیل تنش های موجود در سیستم، زمان برای جلوگیری از تغییر رژیم اقتصادی و سیاسی رو به پایان است.

دویچه بانک پیش بینی کرده است که دوره بعدی تا سال ۲۰۶۰ ادامه خواهد داشت و با کاهش تولید ناخالص ملی، افزایش دستمزدهای واقعی، افزایش تولید ناخالص اسمی (برای اکثر کشورها)، کنترل بیشتر مهاجرت، افزایش مالیات برای ثروتمندان و کاهش تجارت بین الملل همراه خواهد بود. اگرچه این تغییرات بنیادی در چرخه اقتصاد موضوع جدیدی نیست و از اواسط قرن نوزدهم تا کنون چندین موج اقتصادی روی داده است.

بر اساس تقسیم بندی دویچه بانک، در تاریخ اقتصاد مدرن اولین موج جهانی شدن از سال ۱۸۶۰ تا ۱۹۱۴ روی داد؛ از آن به بعد دوره بین دو جنگ جهانی آغاز شد که شامل بازگشت بیمار گونه به عصر استاندارد طلا از سال ۱۹۲۵ بود که با توجه به خروج کشورهای مختلف، در مقاطع مختلفی تا دهه ۱۹۳۰ ادامه داشت. سپس دوره پس از جنگ جهانی دوم شروع شد که در آن شاهد سیستم "برتون وودز" بودیم و حدود یک چهارم قرن (۱۹۴۵ – ۱۹۷۱) به طول انجامید؛ بعد از آن دوره تورم بالا در دهه ۱۹۷۰ اغاز شد. بدین ترتیب می توان تاریخ اقتصاد را به دوره های مشخصی تقسیم کرد که اقتصاد، سیاست و سیاست های پولی و عملکرد دارایی را شکل داده اند.

دویچه بانک تنها منبعی نیست که تغییرات بنیادی در اقتصاد جهانی را پیش بینی کرده است بلکه مؤسسات دیگری هم بلافاصله بعد از رأی انگلیس برای خروج از اتحادیه اروپا، نوید ورود اقتصاد جهانی جدیدی را دادند در حالی که محمد الریان مدیر عامل سابق شرکت مدیریت سرمایه گذاری پاسیفیک (PIMCO) و رییس کنونی شرکت مشاور اقتصادی آلیانس هم معتقد است، اقتصاد جهان ظرف سه سال آینده با یک سه راهی بزرگ روبرو خواهد شد.وی گفته است: جاده ای که اکنون در آن قرار داریم رو به پایان است.تعداد روز افزونی هم مخالف اجماع اقتصادی نیولیبرالی هستند که تفکر غالب از زمان ریگان و تاچر به شمار می رود.

جوزف استیگلیتز برنده جایزه نوبل اقتصاد ماه گذشته در این باره گفته بود: نیولیبرالیسم هم در کشورهای توسعه یافته و هم در کشورهای در حال توسعه مرده است.

بسیاری از کارشناسان صندوق بین المللی پول که همواره یکی از حامیان نیولیبرالیسم بوده است نیز با این نظر موافقند.

سه نفر از اقتصاد دانان صندوق بین المللی پول چندی پیش در وبلاگی، کارآمدی برخی از جنبه های نیولیبرالیسم به خصوص در مورد ایجاد نابرابری را زیر سؤال بردند.

جاناتان اوستری، پراکاش لونگانی و دیوید فورسی در این وبلاگ نوشتند: افزایش نابرابری ناشی از باز بودن و ریاضت اقتصادی می تواند به بهای رشدی تمام شود که هدف نیولیبرالیسم است. اکنون شواهد روشنی وجود دارد که نشان می دهد نابرابری می تواند سطح و همچنین ماندگاری رشد را به زیر بکشد.

تاریخ خبر: ۱٣۹۵/٠٦/۲٠

اخبار مرتبط

نظرات

٠ نظر

در صورتی که می خواهید پاسخ خود را دریافت کنید، ایمیل خود را وارد نمایید
ارسال نظر ...
نظری برای نمایش موجود نیست ، شما اولین نفری باشید که نظر می دهید!